การโอนข้อมูลไปยังประเทศที่สาม: ความหมายเมื่อข้อมูลออกนอกสหภาพยุโรป
## คำนี้ไม่ชัดเจน แต่ผลที่ตามมาชัดเจน
การโอนข้อมูลไปยังประเทศที่สามเกิดขึ้นทันทีที่ข้อมูลส่วนบุคคลถูกประมวลผลนอกเขตเศรษฐกิจยุโรป (EEA) หรือ**เข้าถึงได้**จากที่นั่น ส่วนที่สองมักถูกมองข้าม: เพียงผู้ดูแลระบบในประเทศที่สามมีสิทธิ์เข้าถึงก็เพียงพอแล้ว ข้อมูลไม่จำเป็นต้องเคลื่อนย้าย
## ไม่ได้ถูกห้าม
มาตรา 44 เป็นต้นไปของ GDPR อนุญาตให้โอนได้หากมีฐานทางกฎหมาย:
- **คำวินิจฉัยความเพียงพอ** ของคณะกรรมาธิการยุโรปสำหรับประเทศปลายทาง
- **ข้อสัญญามาตรฐาน** พร้อมการประเมินความเสี่ยงเพิ่มเติม
- หรือข้อยกเว้นที่จำกัดตามมาตรา 49
ช่องทางที่สองเป็นช่องทางที่ใช้กันทั่วไป และยุ่งยากที่สุด เพราะการประเมินความเสี่ยง (Transfer Impact Assessment) เป็นหน้าที่ของคุณ ไม่ใช่ของผู้ให้บริการ
## ความหมายในทางปฏิบัติ
ผู้ที่เลือกสถานที่นอกสหภาพยุโรปต้องมี:
1. ฐานทางกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร
2. การประเมินความเสี่ยงที่มีเอกสารกำกับ
3. รายการในบันทึกกิจกรรมการประมวลผล
4. และคำตอบสำหรับคำถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากหน่วยงานของประเทศปลายทางขอเข้าถึงข้อมูล
ข้อสี่คือจุดที่การตรวจสอบส่วนใหญ่ติดขัด
## ทำไมเราจึงแสดงสถานที่ให้เห็นชัด
ในตัวกำหนดค่า ถัดจากสถานที่ทุกแห่งนอกสหภาพยุโรปจะระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นการโอนข้อมูลไปยังประเทศที่สาม ก่อนที่คุณจะเลือก ไม่ใช่ในภาคผนวกของสัญญา นี่ไม่ใช่การอำนวยความสะดวก แต่เป็นวิธีเดียวในการจัดการกับข้อมูลที่ไม่อาจแต่งเติมให้ดูดีในภายหลังได้
สำหรับระดับความปลอดภัย NIS2 และ IT-Grundschutz เราไม่เสนอสถานที่นอกสหภาพยุโรปเลย
## สิ่งที่อธิปไตยทางข้อมูลไม่ใช่
ศูนย์ข้อมูลในเยอรมนีเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ สิ่งที่ชี้ขาดคือ**ใครมีสิทธิ์เข้าถึง** ซึ่งรวมถึงผู้ให้บริการ ผู้รับจ้างช่วง และบริษัทแม่ของผู้รับจ้างช่วงเหล่านั้น เซิร์ฟเวอร์ในแฟรงก์เฟิร์ตที่เป็นของบริษัทสหรัฐฯ มีสถานะทางกฎหมายแตกต่างจากเซิร์ฟเวอร์ที่ไม่ใช่
---
*นี่ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับการประเมินกรณีเฉพาะของคุณ คุณต้องปรึกษาเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลหรือทนายความของคุณ*