Dlaczego trzy węzły, a nie dwa
## Problem z dwoma
Dwie maszyny, jedna ulega awarii. Pozostała nie wie, czy druga jest
martwa, czy tylko zerwało się połączenie. Jeśli będzie dalej zapisywać,
a druga zrobi to samo, powstaną dwa rozbieżne stany danych. To gorsze
niż awaria: awarię widać, rozszczepienia nie.
Dlatego nie decyduje liczba działających maszyn,
lecz **większość**. Grupa, która ma większość, może
zapisywać. Grupa bez niej się zatrzymuje.
## Dlaczego liczby nieparzyste
Przy czterech maszynach podział może utworzyć dwie połowy po
dwie. Żadna strona nie ma większości, obie się zatrzymują —
a blokada to dokładnie to samo co awaria, tylko droższa.
| Węzły | Większość przy | tolerowane awarie |
|---|---|---|
| 3 | 2 | 1 |
| 4 | 3 | 1 |
| 5 | 3 | 2 |
| 7 | 4 | 3 |
Cztery węzły wytrzymują tyle samo co trzy i kosztują jedną maszynę
więcej. Dlatego konfigurator oferuje tylko liczby nieparzyste.
## Co to oznacza dla Państwa konfiguracji
Krok z trzech do pięciu nie jest mały: kosztuje **dwie dodatkowe
maszyny na każdą krytyczną rolę**, a nie dwie łącznie. Przy
trzech krytycznych rolach to sześć maszyn.
W zamian wytrzymują Państwo dwie równoczesne awarie zamiast jednej — co
w praktyce oznacza: jedna maszyna może być w konserwacji, podczas gdy inna
ulegnie awarii. Właśnie dlatego IT-Grundschutz wymaga pięciu.
## Czym nie jest potrójna pojemność
Klaster z trzema węzłami bazodanowymi nie ma potrójnej wydajności.
Te trzy przechowują **te same** dane — o to właśnie chodzi. Kto liczy
rezerwę klastra względem całkowitej pojemności, dochodzi do liczb
w rodzaju „2554 % rezerwy” i niczego tym nie zmierzył.
Dlatego konfigurator liczy tylko z pojemnością nośną.