Por que tres nodos e non dous
## O problema con dous
Dúas máquinas, unha falla. A que queda non sabe se a outra está morta ou se só se perdeu a conexión. Se segue escribindo, e a outra fai o mesmo, xorden dous estados de datos diverxentes. Iso é peor ca unha caída: unha caída vese, unha escisión non.
Por iso non decide o número de máquinas en funcionamento, senón a **maioría**. Un grupo que ten a maioría pode escribir. Un que non a ten detense.
## Por que números impares
Con catro máquinas, unha separación pode crear dúas metades de dúas. Ningún lado ten a maioría, ambos se deteñen, e un bloqueo é exactamente o mesmo ca unha caída, só que máis caro.
| Nodos | Maioría con | fallos soportables |
|---|---|---|
| 3 | 2 | 1 |
| 4 | 3 | 1 |
| 5 | 3 | 2 |
| 7 | 4 | 3 |
Catro nodos soportan o mesmo ca tres e custan unha máquina máis. Por iso o configurador só ofrece números impares.
## Que significa isto para a súa configuración
O paso de tres a cinco non é pequeno: custa **dúas máquinas adicionais por cada función crítica**, non dúas en total. Con tres funcións críticas, son seis máquinas.
A cambio, soporta dous fallos simultáneos en vez dun, o que na práctica significa que unha máquina pode estar en mantemento mentres outra falla. Esa é precisamente a razón pola que o IT-Grundschutz esixe cinco.
## O que non é a capacidade triplicada
Un clúster con tres nodos de base de datos non ten o triplo de rendemento. Os tres gardan **os mesmos** datos: esa é a idea. Quen calcula a reserva dun clúster fronte á capacidade total chega a cifras como „2.554 % de reserva" e non mediu nada con iso.
Por iso o configurador só calcula coa capacidade efectiva.