چرا سه گره و نه دو
## مشکل عدد دو
دو دستگاه، یکی از کار میافتد. دستگاه باقیمانده نمیداند که دیگری از کار افتاده یا فقط اتصال قطع شده است. اگر به نوشتن ادامه دهد و دیگری هم همین کار را بکند، دو نسخه داده واگرا ایجاد میشود. این بدتر از یک خرابی است: خرابی دیده میشود، دوپارگی نه.
به همین دلیل تعداد دستگاههای در حال کار تعیینکننده نیست، بلکه **اکثریت**. گروهی که اکثریت دارد مجاز به نوشتن است. گروهی که ندارد متوقف میشود.
## چرا اعداد فرد
با چهار دستگاه، یک قطعی میتواند دو نیمه دوتایی ایجاد کند. هیچ طرفی اکثریت ندارد، هر دو متوقف میشوند — و قفل شدن دقیقاً همان خرابی است، فقط گرانتر.
| گرهها | اکثریت از | خرابی قابل تحمل |
|---|---|---|
| 3 | 2 | 1 |
| 4 | 3 | 1 |
| 5 | 3 | 2 |
| 7 | 4 | 3 |
چهار گره دقیقاً به اندازه سه گره خرابی را تحمل میکنند و یک دستگاه بیشتر هزینه دارند. به همین دلیل پیکربندیکننده فقط اعداد فرد را پیشنهاد میدهد.
## این برای پیکربندی شما چه معنایی دارد
گام از سه به پنج گام کوچکی نیست: **دو دستگاه اضافی برای هر نقش حیاتی** هزینه دارد، نه دو دستگاه در مجموع. با سه نقش حیاتی، این یعنی شش دستگاه.
در عوض دو خرابی همزمان را به جای یکی تحمل میکنید — که در عمل یعنی: یک دستگاه میتواند در حال نگهداری باشد در حالی که دستگاه دیگری از کار میافتد. دقیقاً به همین دلیل IT-Grundschutz پنج گره را الزامی میکند.
## آنچه ظرفیت سهبرابر نیست
کلاستری با سه گره پایگاه داده سه برابر کارایی ندارد. هر سه **همان** دادهها را نگه میدارند — هدف همین است. کسی که ذخیره ظرفیت یک کلاستر را در برابر ظرفیت کل محاسبه کند، به اعدادی مانند «2.554 % ذخیره» میرسد و با آن هیچ چیزی را اندازه نگرفته است.
به همین دلیل پیکربندیکننده فقط با ظرفیت باربر محاسبه میکند.